Konnichiwa... ge ziet als ne mens een beetje went aan de taal, is het tijd om te vertrekken. Verdorie, onze laatste dag vandaag. We kunnen het niet laten. We zijn vandaag nog een laatste wandeling gaan maken in Shibuya. De place tobe voor het jonge volkje. Shibuya heeft het drukste kruispunt van Tokyo. De zon scheen vandaag uitbundig: 34°C ... pfff... dat is wel serieus zweten. We hebben een uitgestippelde wandeling gemaakt van een kilometer of 3. In de Yamaha music store kon ik me nog een uur of twee drie bezig houden, alle nieuwe snufjes op gebied van synthesizers en digitale muziek. Voor het overige, weet je het dan wel, koffers pakken om morgenvroeg de trein naar Narita international airport te vertrekken en daar het vliegtuig te vinden dat ons naar Heathrow zal brengen. Om vandaar uit naar Brussel en Sint-Truiden te vliegen en te sporen. We houden vele mooie en leerrijke momenten aan deze reis over. Maar eerst nog onze laatste yens spenderen ... Sayonara en tot de volgende keer.
Vandaag wat later opgestaan! Waarom? 't Is tijd om nog te genieten van twee vrije dagen. En wat doet een mens dan zoal? Wel ja, rondsjtaffelen in Tokyo, wat langer ontbijten i.p.v. met de boterham en tas koffie in de hand, rustig zitten blijven, een terrasje doen ???!!! Wel terassen vind je hier niet maar wel shoppingmalls, zo groot als half Sint-Truiden, maar dan binnen in een gebouw. Dat zou nog wat zijn: In en over, zeg maar Aalst of Sint-Truiden of Kortrijk,een gebouw zetten. Helemaal ge-airconditioned. Geen "last" dus van de hitte of zweet, want vandaag was de zon weer van de partij. En als je het shoppen moe bent, ga je iets lekkers eten. Om dan 's avonds nog even een karaoke bar binnen te springen en de buren in de zangcabine naast je "groen" te maken, niet van jaloezie, maar wel van de valsheid waarop je probeert een tekst te volgen op een melodie. Kortom, een dag die kort en goed beschreven kan worden als een verwendag.
Vroeg opgestaan vandaag! Anders missen we het schoonste van de vismarkt. De vismijn opent immers om 05.00 uur 's morgens en rond 10.00 uur is alles afgelopen. De drukte is immens: gemotoriseerde tuk tuks (iets in die aard) rijden af en aan om de vis bij te brengen en af te halen. Alle soorten en formaten vind je er: van kleine grijze garnaaltjes tot reuze tonijn (zie foto). Na een poos laten we de vismijn voor wat hij is en begeven ons terug naar het hotel, waar we na ons ontbijt bijkomen van dit avontuur. Rond 11.00 uur storten we ons terug in het gewoel. De zon is vandaag zo enthousiast aanwezig dat we hier en daar even de tijd nemen om in de schaduw van een boom uit te blazen. Na wat zoekwerk komen we toe in de omgeving van het parlementsgebouw. Er is massaal veel politie en pers aanwezig. Aan de overkant van de ingang demonstreren enkelingen voor hun gelijk. Het gebouw op zich straalt respect en discipline uit. We worden uiterst vriendelijk doch indringend aangemaand om het muurtje rondom het gebouw niet te gebruiken als zitplaats. Onze laatste stop maken we vandaag in het Tokyo Stock Exchange gebouw. Je kan het gebouw binnenin bezoeken en zien hoe de handelaars drukdoende hun computerschermen in de gaten hebben, op zoek naar winst. Helaas voor ons zit er niets bij, maar zijn we blij met de rondleiding. Deze avond doen we nog een kleine stap in het grote Tokyo op zoek naar dingen die wij thuis niet zien... ... zoals een sushibar waar de gerechten op een lopende band aan je voorbij komen.
Ons " 's zondagse" kleren aangetrokken en "op trot" vertrokken. Als al goei Japanners gaan we eerst naar het Theehuis in de Hamapaleistuin. We proberen thee te drinken volgens de Japanse traditie. Een oase van rust is ons deel in dit kleine, maar zo mooie stukje Tokyo. We nemen de ondergrondse verder naar Tokyo tower. Op zo'n 150 meter boven de begane grond ontplooit zich een mooi panorama van Tokyo voor onze ogen. De rij wachtende is te lang om nog naar een hoger platform te gaan. De Eiffeltoren diende als voorbeeld voor deze constructie. Als we buitenkomen staan er enkele straatartiesten klaar om ons te vergasten op hun optreden: ze hangen letterlijk de aap uit. We stappen verder op zoek naar de Zojo-ji tempel. We hebben weerom geluk: er is juist een boedhistische ceremonie aangang. Op onze terugweg naar het hotel, maken we nog een tussenstop in Roppongi. Een gigantisch winkelcomplex gebouwd op de Roppongi heuvel. Dit is een echte stad binnen een stad: je kan er werkelijk alles vinden: winkels, uitgaansmogelijkheden, bioscopen, karaoke, restaurants, een aquarium, enz... Wie van drukte houdt, is hier op zijn plaats.
Het weekend lijkt ons de uitgelezen gelegenheid om een oud en een nieuw stukje Tokyo te verkennen. We begeven ons per metro naar het Yanakadistrict. Dit deel van Tokyo bleef gespaard van modernisering en bestaat uit smalle straatjes en dichtopeengebouwde huisjes. Vlakbij brengen we een bezoek aan het kerkhof met voor ons toch wel rare graftomben. We zetten onze tocht per metro verder en komen toe in het Nijubashi station. We bezoeken eerst het Tokyo International Forum. Ofwel zie je dit gebouw graag ofwel niet. We hebben ieder onze mening. Oordeel zelf maar (zie foto) Aan de dubbele boogbrug aan het Keizerlijk Paleis (Nijubashi brug: zie foto) vinden we een behulpzame Japanner die graag een foto van ons neemt. We genieten nog volop van een wandeling aan de kant van de Keizerlijke tuin. We ervaren Tokyo tot nu toe als een wereldstad met vele gezichten, waar de mensen vriendelijk, respectvol en behulpzaam zijn. 's Avonds nog even de benen strekken ... en we zijn zo te zien niet de enigen ...
Een vlug ontbijtje genomen en vertrokken naar de buurt waar je de zogenaamde betere merken vindt: Gucci, Louis Vuitton, Channel, Dior, ... een lijst te lang om op te noemen. Zeg maar 5th Avenue of de Champs Elysees van Tokyo. Er zijn andere dingen die onze aandacht verdienen. Zoals het Sony Showroom in de Sony Building. We ontdekken de laatste nieuwe snufjes op vlak van beeld en klank. We passeren het Kabuki-za theater. We wisten dat je hier à la carte een traditioneel toneelstuk kon volgen, beter nog je kan er betalen voor één bedrijf, staand of zittend, al naargelang je keuze. We kiezen voor 1 bedrijf, maar dat duurt dan wel anderhalf uur. En ... niet te vergeten in het Japans. Al na 20' begint het stuk ons te vervelen en besluiten we om onze tocht verder te zetten. We laten deze wijk, Ginza genoemd, voor wat ze is. Schreeuwende reclames en een opgefokte sfeer. Niet zo direct ons ding!!! Om ons verhaal (het Japans restaurant) van gisteravond af te maken: we hebben lekker gegeten: we konden onze gerechten kiezen aan de hand van foto's. Een ervaring die zeker vatbaar is voor herhaling.
Niet te vroeg opgestaan vandaag, maar toch meteen gekozen om naar het Ueno Park te gaan. Met de metro geraken we na een half uurtje op onze bestemming. We worden op meerdere plaatsen vergast op optredens van artiesten allerhande. We kunnen ons hartje ophalen aan het bezoeken van de verschillende tempels die op nauwelijks 100 meter van elkaar liggen. We zien telkens hetzelfde ritueel: Japanners die een plechtige buiging maken, een geldstuk in een soort offerblok gooien, opnieuw buigen, twee maal in hun handen klappen, een gebedje of zoiets prevelen, opnieuw buigen en vertrekken. Op een bepaald ogenblik komt de geur van een in boter gebakken stukje vlees ons tegemoet. Wat krijg ik plots zin in een wortelstoemp met een worstje. Raar toch, ... We eindigen ons bezoek aan het park in het Nationaal Tokyo Museum, dat vlakbij ligt. Vooral de Japanse gewaden door de eeuwen heen en de archeologie zijn boeiende afdelingen om rustig door te kuieren. Bij de terugkomst in ons hotel nemen we ons voor om 's avonds Japans te gaan eten in restaurant tegenover ons hotel. Er staat elke dag een oud vrouwtje haar maaltijden buiten aan te prijzen. 't Zal dan wel geen wortelstoemp met worst zijn, maar we hopen ervan te genieten.
Vandaag staat een bezoek aan Odaiba op ons programma. Dit eiland in de baai van Tokyo is te bereiken via de Rainbow Bridge door een spectaculaire tocht met de monorail. Eerst bezoeken we Decks en Aqua City, grote shopping malls met o.a. twee verdiepingen die ingericht zijn als Little Hong Kong.
Het gebouw van Fuji TV biedt een schitterend uitzicht vanaf de 25ste verdieping. Jammer weerom van het weer dat wat tegenzit ... In Pallete Town bezoeken we Toyota's City Showcase met de futuristische modellen en snufjes en de History Garage is zeker niet te missen! We hebben de onze alvast uitgekozen. Tenslotte lopen we nog door Venus Fort Theme Park. Een shopping mall waar je binnenin een ongelooflijk decor vindt van fonteinen en beschilderde zoldering alsof je in Italië op een terrasje zit.
Van 's morgensvroeg schijnt de "rijzende" zon door de gordijnen. Je voelt het zo aan: dit wordt een warme dag vandaag. We vertrekken met de metro richting Asakusa waar we op zoek gaan naar de "Senso Ji". De grootste en oudste Boedhistische tempel in Japan. De pagode telt 5 verdiepingen. Een indrukwekkend zicht. Met zo'n 31° C is het puffen en zweten, maar dat kan ons niet deren bij het het betreden van dit uitzonderlijke complex. De bijbehorende winkeltjes doen ons een beetje denken aan Scherpenheuvel. Ryogoku is het district waar de Sumo worstelaars thuis zijn. De Sumo scholen hanteren een ijzeren discipline. Jammer genoeg is het seizoen afgelopen en moeten we tevreden zijn met een bezoek aan het museum annex de worsteltempel. Voorafgaand aan dit bezoek nemen we de tijd om het Edo-Tokyo musuem te bezoeken. We genieten er van een mooie permanente en interactieve tentoonstelling (en ook van de airconditioning:-). De metro brengt ons veilig en wel naar Shinjuku, waar we op onze kamer bijkomen van de vochtigheid en de hitte. En toch krijgen we er niet genoeg van. We geraken stilaan verslaafd aan de drukte. 's Avonds gaan we nog ffkes shoppen in Harajuku om dan voldaan terug te keren naar onze kamer voor een verfrissende douche.
Vanuit ons hotel in hartje Shinjuku zijn we in de gutsende regen vertrokken naar Kanda. De tempel, het Kanda Myojin heiligdom, is zelfs in de regen mooi. We hebben geluk. Er is juist een ceremonie aan de gang. Een Shintopriester prevelt monotoon een gebed. Er worden alle soorten voor ons rare rituelen uitgevoerd. Gewoon genieten en respect hebben. We stappen in de regen verder naar het Akihabara district. Het snoepjes paradijs voor de mannen. Een ganse wijk vol winkels met computers, telefoons, muziekinstallaties, enz... Jammer dat de regen spelbreker is, maar dat nemen we erbij. Volgende halte is Ueno. Volgens de capitoolgids kan je hier alle namaak merken wat betreft kleren kopen. De regen blijft echter spelbreker spelen. We besluiten dan maar om een andere keer terug te komen en nemen de metro terug naar ons hotel. Deze avond blijven we knus in de omgeving van Shinjuku en stippelen we onze plannen voor morgen verder uit.
Weer een dag in deze supergrote en superdrukke wereldstad. Ongelofelijk. Van waar blijven ze komen???
We beginnen de dag (nogal laat) bij Harajuku bekend om zijn Meiji schrijn (lees heiligdom), , zijn station en yoyogipark met nogal wat pubers die zich graag extravagant kleden. Tegenover het park is er markt met een optreden a la Bob Marley aan de gang. Leuk om even te vertoeven. Van het park naar de bekende Takeshita-dori,een smal straatje met de laatste trends voor jongeren. Ook hier weerom een rommelmarkt en het Togoheiligdom. Op naar de volgende halte met de JR Yamanote-lijn: Shibuya, de feeststad van de jongeren met zijn het beeld van Hachiko, de hond die iedere avond op zijn baasje wachtte terwijl deze al tien jaar dood was. Terug naar het hotel om wat te verpozen en nog een laatste avondwandeling langs de cafeetjes van Golden Gai en de rosse buurt van Kabukicho.
Oeps...goed geslapen tot 09.00 uur. Aankleden,toilet maken en naar ontbijt zoeken. Chance: tegenover ons hotel ligt een koffiebar! En dan het gewoel in: de juiste metrolijn vinden is hier al een huzarenstukje, maar het lukt ons van de eerste keer. De Yamanote line brengt ons in 10 minuten 5 km verder naar de Ikeburo wijk. In het reusachtige Sunshine City complex gaan we in een seconde lift 60 verdiepingen hoog. Een adembenemend zicht over Tokyo. We bezoeken ook het Toyota Centrum vol met zowel nostalgische als futuristische ... jawel, Toyota's. 's Middags nuttigen we een spaghetti op z'n Japans. We bekomen van deze trip een uurtje in ons hotel. Rond 15.00 uur vertrekken we terug naar Kabukicho. Waar blijven toch die mensen vandaan komen (Vanwaar komen ze en wat drijft hun zou Jambers zeggen) Vooraf wandelen we door het zakencentrum van Shinjuku. We krijgen (gratis) toegang tot het 48ste verdiep van het "Metropolitan Government Office". Weerom een adembenemend uitzicht (360°) op Tokyo.
Gepakt en gezakt staan we te wachten op de taxi die ons naar Sint-Truiden brengt. In Leuven lopen we het publiek van Werchter tegen het lijf. Hop, tijdens de middag het vliegtuig in naar Helsinki (een vlucht van 2,5 u). Dit moet wel de vlucht naar Tokyo zijn: zoveel Japanners!!!
Na een vlucht van meer dan 09.00 uur komen we vrijdagmorgen aan op Narita Airport, de internationale luchthaven van Tokyo. We zweten zonder zon te zien. Na een rechtstreekse treinverbinding tot in het hart van Tokyo, mogen we om 14.00 uur onze kamer op. Gezellig klein, zoals zovele dingen in Japan. Onze eerste verkenning brengt ons bij Time Square van Tokyo.
Boven op de 13de verdieping hebben we een fenomenaal uitzicht.
Op een bepaald ogenblik zijn we bijna "Lost in Tokyo", maar dat kan ons verder niet deren. Moe, maar voldaan, trekken we ons 's avonds terug op onze kamer.
